Ik ben de chauffeur wordt een korte, geanimeerde dagboekdocumentaire die op intieme wijze de jarenlange strijd van een jonge vrouw met boulimia nervosa vertelt. De film zal een persoonlijke en poëtische inkijk in haar gedachten bieden, waarin ze zich kritisch en hard, maar vooral ook kwetsbaar uitlaat over zichzelf en haar omgeving.

De 28-jarige N. ligt wakker en vraagt zich af hoe ze zo ziek heeft kunnen worden. Het antwoord blijkt gevaarlijk dichtbij.

Verschillende grafische stijlen en animatietechnieken brengen haar reflecties, innerlijke conflicten, eetlijsten, boodschappenlijstjes en gedichten op een gelaagde manier tot leven. Deze aanpak, passend bij haar manier van schrijven en denken, resulteert in een geanonimiseerd maar herkenbaar portret met een universeel thema: het belang van gezien en gehoord worden in de ontwikkeling van je identiteit. De film is als een lappendeken van verdriet, maar biedt hopelijk ook warmte en troost.

Deze productie komt tot stand dankzij de steun van het Filmfonds, Creative Industries Fund NL en de Gemeente Nijmegen. De verwachtte release is in de zomer van 2026.