In deze persoonlijke film duikt Jim in zijn eigen familiegeschiedenis, waar suïcide als een terugkerende schaduw door generaties heen zindert. Zijn zoektocht is niet alleen ingegeven door nieuwsgierigheid, maar door noodzaak: met het ouder
worden van zijn ooms en tantes is nu het moment om vragen te stellen die tot nu toe onbesproken bleven.
Jim: ”Suïcide loopt als een stille lijn door mijn familie, de angst leeft bij mij dat deze schaduw ook over mijn generatie hangt. Ik keer terug naar mijn ooms en tantes om te begrijpen hoe zij nadat zowel hun broer, zus en moeder gekozen hebben voor de dood, zijn blijven doorleven; een persoonlijke, liefdevolle, zoektocht naar hoe wij met deze ongevraagde absurde erfenis kunnen omgaan.”
We moeten praten wordt in samenwerking met de KRO-NCRV gemaakt binnen de Teledoc Campus regeling, met cofinanciering van CoBO, Nederlands Filmfonds, NPO en NPO-fonds.